Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

Μουστοκούλουρα μαλακά με μέλι και πορτοκάλι



Απολύτως μαλακά και νόστιμα αυτά τα κουλουράκια και ήδη ετοιμάζομαι να φτιάξω την δεύτερη δόση, αφού η πρώτη έκανε φτερά!!
Θα χρησιμοποιήσω και αυτή την φορά μισοπετίμεζο, γιατί είναι πιο εύκολο να γίνει σε σχέση με το πετιμέζι.
Το δύσκολο, σ'αυτή την περίπτωση, είναι να βρούμε τον μούστο(κομμένο, καθαρισμένο). 
Αν βρούμε μούστο μετά τα πράγματα είναι πιο εύκολα και κυρίως είναι στο χέρι μας. 
Βράζουμε τον μούστο ώστε να μείνει ο μισός κι έτσι έχουμε το λεγόμενο μισοπετίμεζο. 
Αν θέλουμε να φτιάξουμε πετιμέζι, τότε θα πρέπει να βράσουμε τον μούστο μέχρι να μείνει το 1/3 ή καλύτερα το 1/4 από το αρχικό μείγμα.
Αν εξασφαλίσουμε αρκετό μούστο, μπορούμε να τον φυλάξουμε στην κατάψυξη για επόμενη χρήση.
Καλή μας επιτυχία!
Μουστοκούλουρα μαλακά με μέλι και πορτοκάλι

Υλικά
850 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 κουταλιές της σούπας (γεμάτες) κακάο
3 κουταλάκια του γλυκού (γεμάτα) μπέικιν πάουντερ
1 κουταλάκι του γλυκού σόδα
2 κουταλάκια του γλυκού κανέλα
1/2 κουταλάκι του γλυκού γαρύφαλο 
140 γρ. ζάχαρη
150 ml ελαιόλαδο
200 ml μισοπετίμεζο (μούστος βρασμένος που έχει πυκνώσει και έχει μείνει ο μισός)
100 γρ. μέλι
180 ml φρέσκο χυμό πορτοκαλιού 

Δημιουργία
Σε ένα μπολ κοσκινίζουμε το αλεύρι, το κακάο, το μπέικιν, την κανέλα και το γαρύφαλο.
Στο μπολ του μίξερ βάζουμε το ελαιόλαδο, το μισοπετίμεζο, το μέλι και την ζάχαρη. Κτυπάμε αυτά τα υλικά μέχρι να λιώσει η ζάχαρη.
Διαλύουμε την σόδα στο χυμό πορτοκαλιού και την προσθέτουμε στο μίξερ, συνεχίζοντας να ανακατεύουμε.
Στην συνέχεια προσθέτουμε σταδιακά το μείγμα του αλευριού και ζυμώνουμε μέχρι να αποκτήσουμε μια μαλακή εύπλαστη ζύμη.

Αφήνουμε την ζύμη να ξεκουραστεί για 15 λεπτά, σκεπασμένη με μια πετσέτα.
Λαδώνουμε τα χέρια μας και πλάθουμε χοντρά κορδόνια, τα οποία τυλίγουμε σε σχήμα σαλιγκαριού.

Τοποθετούμε τα κουλουράκια σε ταψί με λαδόκολα, σκεπάζουμε το ταψί καλά με αλουμινόχαρτο και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς με αέρα για 15-20 λεπτά.

Δεν αφήνουμε να ψηθούν παραπάνω, γιατί κρυώνοντας θα αποκτήσουν την κατάλληλη υφή, αφού ο στόχος μας είναι να παραμείνουν μαλακά.
Όταν κρυώσουν, φυλάμε τα κουλουράκια κλεισμένα σε σακούλες τροφίμων.

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2014

Για τον άλλο άνθρωπο!

μαγειρευοντας για τον αλλο ανθρωπο3
 Το βιβλίο «Μαγειρεύοντας για τον άλλο Άνθρωπο» είναι μια συλλογική συνεργασία μιας ομάδας food bloggers, που μέσα από το πάθος μας για το φαγητό, συνδυάσαμε τις γνώσεις μας πάνω στη μαγειρική για να βοηθήσουμε μια ομάδα ανθρώπων που είναι λιγότερο τυχεροί απ’ ότι είμαστε εμείς, που ασχολούμαστε με το φαγητό. Free food for everyone2 Καλέσαμε γνωστούς Chef να μας βοηθήσουν και με μεγάλη χαρά ανταποκρίθηκαν στο αίτημά μας και μας πρόσφεραν και αυτοί τις δικές τους συνταγές.

Οι Chef είναι, με αλφαβητική σειρά:

Γεωργακάκη Σοφία (δεν έχει blog ή ιστοσελίδα αλλά θα την βρείτε στο Facebook
  Κρεμέζη Αγλαΐα 
  Λαγός Ανδρέας 
  Μαμαλάκης Ηλίας 
  Μπλέτσας Ευτύχης 
  Νικολάου Ντίνα 
 Τσιβουράκης Γιάννης (δεν έχει blog ή ιστοσελίδα αλλά θα τον βρείτε στο Facebook)

Οι Food-bloggers είναι (πάλι με αλφαβητική σειρά):

Καβρουλάκη Μαριάνα  Greek Culinary History and Cooking Adventures 
 Κασσαπάκη Ευαγγελία 
Κρήτη:γαστρονομικός περίπλους 
 Κοκκίνου Μαρία Cook and Feed 
 Κουκουλάς Δημήτρης  Cook the Book 
 Λαφαζανίδου Μαργαρίτα  Συνταγές από σπίτι 
 Λιακοπούλου Ήβη  Κοπιάστε στην Κουζίνα μου 
 Μαράτος Σταύρος  Δύσπιστος 
 Ματσιαρόκου Χρυσούλα  Γαστεροπλήξ 
 Μαυρομάτη Μαρίνα  Il Laboratorio di MM-Skg 
 Μπαξεβάνη Ξανθή  Συνταγές της Ασπρούλας 
Μπέικα Μαρία  Mari Plateau 
 Νίγδελη Βαρβάρα  Kouzinopagida Bana Barbi  
 Ξαγοράρη Λίλα  Τα λιλά της Λίλας 
 Πενθερουδάκη Ελισάβετ  Betty’s Cuisine 
 Σαρίδου Ζαφειροπούλου Σοφία    Να λείπει το ... βύσσινο 
 Τυλιπάκη Ερμιόνη   The one with all the tastes 
 Φωτιάδη Χαρά  Cook and Feed 
 Χατζηφωτίου Έρη   Captain Cook   Constantinos Πρόσφατα πήραμε μια συνέντευξη από τον Κωνσταντίνο Πολυχρονόπουλο, τον άνθρωπο που εμπνεύστηκε αυτή την ιδέα και μέσα από τη συνέντευξη που μας έδωσε, πιστεύω πως θα λύσει όποιες ερωτήσεις ή απορίες έχετε.  

Συνέντευξη με τον Κωνσταντίνο Πολυχρονόπουλο:

Τί σας ώθησε στο να ξεκινήσετε αυτό το τεράστιο έργο και τι συναισθήματα βιώνετε κάθε φορά που ολοκληρώνεται ένα συσσίτιο;
Πριν ξεκινήσουμε θα ήθελα να σας πω ότι ΔΕΝ κάνουμε συσσίτια ούτε ελεημοσύνη. Αυτό ακριβώς είναι και αυτό που με ώθησε να κάνω τον «άλλο άνθρωπο». Δηλαδή,  όταν προσφέρονται συσσίτια,  πιστεύω πως ξεκινάει η ταπείνωση και η κατακρεούργηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας για τους ανθρώπους που έρχονται και τα δέχονται,  κι αυτό το γεγονός μου έδωσε την ώθηση, ώστε να δημιουργήσω τον «άλλο άνθρωπο». Αυτή είναι κι η διαφορά μας με τα συσσίτια, διότι εμείς κάνουμε γεύμα με όλους.  Είναι και το πιο όμορφο συναίσθημα γιατί τρώμε μαζί με τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη και συμμετέχουμε στη διαδικασία του γεύματος.
Ποιές είναι οι ανάγκες που δυσκολεύεστε να καλύψετε, για τη λειτουργία της κοινωνικής κουζίνας και πώς θα μπορούσε κάποιος που θέλει, να συμβάλει στην προσπάθεια, να βοηθήσει;
 Οι ανάγκες της κουζίνας εκτός από τα τρόφιμα και τα αναλώσιμα είναι και τα χρήματα που χρειάζονται για την μετακίνηση, το προπάνιο, τα έξοδα του αυτοκινήτου και άλλα πολλά που μπορείτε να δείτε εδώ.
Πιστεύετε πως οι Έλληνες ακόμη και μέσα στην κρίση είμαστε απαθείς προς το συνάνθρωπο μας, ή αρκεί κάποιος να κάνει την αρχή, να δώσει το φωτεινό παράδειγμα για να ενεργοποιηθεί η φιλαλληλία μας (αλτρουισμός), ώστε να μετέχουμε σε οποιαδήποτε κίνηση;
Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τώρα σκεπτόμασταν μόνο τον εαυτούλη μας και τίποτα άλλο. Δεν μας ένοιαζε για τον συνάνθρωπο μέχρι που ήρθε αυτό που λένε κρίση, που για μένα δεν είναι οικονομική αλλά κοινωνική, για να ενεργοποιηθούμε και φυσικά αυτό που μας έλειπε ήταν να βρούμε ποιο είναι αυτό που μας αρέσει και μας εκφράζει για να συμμετάσχουμε σε αυτό.
Θα θέλαμε να μας πείτε κάτι που μάθατε μέσα από αυτό το ταξίδι προσφοράς που έχετε κάνει μέχρι στιγμής και θα θέλατε να το μοιραστείτε μαζί μας.
Έχω μάθει πάρα πολλά και μαθαίνω κάθε μέρα και περισσότερα για εμένα, για τις αντοχές μου αλλά και για τις αντοχές των συνανθρώπων που είμαστε μαζί κάθε μέρα. Το πιο σημαντικό βέβαια είναι ότι κατάλαβα ότι αυτό που λείπει από όλους, είναι η επικοινωνία μεταξύ μας και η ανάγκη να συμφάς ένα πιάτο φαΐ με έναν που έχει ανάγκη την τροφή, παρά να του το δώσεις .
Οι άστεγοι έχουν διατροφικές προτιμήσεις ή τρώνε τα πάντα; Είναι καλόβολοι και καταδεκτικοί σε ό,τι κι αν τους σερβίρετε; Εκφράζουν καμιά προτίμηση ή επιθυμία για φαγητό;
Οι άστεγοι είναι και αυτοί σαν όλους μας, δεν έχουν καμιά διαφορά από εμάς που ναι, τρώμε ότι μαγειρεύει η κατσαρόλα, αλλά όπως και στο σπίτι μας λέμε: «πάλι το ίδιο τρώμε;»  ή «δεν έχει κρέας;» είναι το ίδιο και φυσικά αφού τρώμε μαζί από την ίδια κατσαρόλα, καταλαβαίνουν και συμμετέχουν με χαρά στο γεύμα μας.
Ποιοί άνθρωποι τρώνε στην κουζίνα του «Άλλου Ανθρώπου», δηλαδή ποιό το μορφωτικό τους επίπεδο, εάν είναι άνεργοι ή έχει μειωθεί το εισόδημα τους, άστεγοι κ.λ.π. Ποιό είναι το κοινωνικό επίπεδο των ανθρώπων που σας βοηθούν; Εργάζονται ή είναι επίσης άνεργοι; Ποιό είναι το μορφωτικό τους επίπεδο;  Ποιός είναι ο ρόλος της πολιτείας (υπήρξε ενδιαφέρον από την πλευρά της ή δημιουργήθηκαν εμπόδια);
Όλοι οι άνθρωποι άστεγοι, άνεργοι, άποροι, εργαζόμενοι, φοιτητές, χωρίς και με κοινωνική μόρφωση συμμετέχουν και σαν εθελοντές αλλά και στο γεύμα. Όταν λέμε για ΟΛΟΥΣ ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, όχι μόνο στο χρώμα ή στην θρησκεία, αλλά και για αυτούς που έχουν.
Σ' αυτές τις κινήσεις πρωτοβουλίας των πολιτών ποιά είναι η συμβολή της Πολιτείας και της Εκκλησίας;
Καμιά απολύτως. Και πως θα μπορούσε άλλωστε.  Η εκκλησία κάνει συσσίτια με σκοπό το έλεος, δηλαδή λυπάται την δυστυχία των ανθρώπων, εμείς δεν τους λυπόμαστε, απλώς τους σεβόμαστε και θεωρούμαστε ίδιοι, όσο για την πολιτεία είναι αυτή που μας έφερε εδώ που μας έφερε.
Ποιές δυσκολίες έχετε αντιμετωπίσει στην υλοποίηση του όλου έργου σας;
Πολλές, όπως προσαγωγές στην αρχή της δράσης, λειτουργικά έξοδα, να μην έχουμε τρόφιμα, να μην έχουμε γκάζι, να μην έχουμε μεταφορικό μέσο, καιρικά φαινόμενα, αλλά πάντα με την πίστη σε αυτό που κάνουμε τα καταφέρνουμε.
Έχετε εσείς δράσεις και σε άλλες πόλεις ή έχετε επικοινωνία με ανθρώπους από άλλες πόλεις που κάνουν το ίδιο;
Έχουμε και άλλες πόλεις, όπως η Σαλαμίνα και το Χαϊδάρι που μαγειρεύουν σαν «άλλος άνθρωπος» κάθε Σαββατοκύριακο και βέβαια επικοινωνούμε με άλλες πόλεις που κάνουν παρεμφερείς με εμάς δράσεις, όπως Λαύριο, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο Κρήτης, Τρίκαλα, Βόλος, Μέγαρα, Ρότερνταμ, Λευκωσία, Πάτρα, κ.ά.
Υπάρχουν συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες στις οποίες απευθύνεται η Κοινωνική Κουζίνα και ποιές τελικά επωφελούνται από αυτό το τεράστιο έργο;
Όπως ανέφερα παραπάνω «Η Κοινωνική Κουζίνα» απευθύνεται σε όλους, δεν υπάρχει κάποιος που μένει απ’ έξω. Σημασία έχει η συμμετοχή και η επικοινωνία. Πολλοί άνθρωποι που δεν έχουν ανάγκη το φαγητό έρχονται μαζί μας όχι για το φαγητό αλλά για την επικοινωνία με όλους μας, που είναι και αυτό που μας λείπει τελικά.
Αν θέλει κάποιος άπορος να ενταχθεί στην σκέπη και την φροντίδα "Του άλλου Ανθρώπου" πώς μπορεί να το κάνει; Πρέπει να βρίσκεται στην Αθήνα ή μπορεί και σε άλλες πόλεις;
Οποιοσδήποτε μπορεί να ενταχτεί στην κοινωνική κουζίνα, είτε είναι άπορος, είτε είναι εφοπλιστής, απ’ όπου και αν είναι, όπου και αν ζει και αυτό είναι και το μεγαλείο της κοινωνικής κουζίνας γιατί δεν είναι κάτι το οποίο χρειάζεται αίτηση, συνέντευξη, η σφραγίδα. Η κοινωνική κουζίνα είναι ΙΔΕΑ, δεν χρειάζεται ούτε σφραγίδα, ούτε νομική μορφή, είναι μια κίνηση αλληλεγγύης από τον άνθρωπο για τον άνθρωπο.
Αντιμετωπίσατε προβλήματα στους χώρους που γίνονται τα συσσίτια από κάποιους που πιθανώς εναντιώνονται σε τέτοιου είδους πρωτοβουλίες;
Μηδαμινές έως εξαιρετέες, στα τρία χρόνια καθημερινού μαγειρέματος 3 φορές μόνο, απλά τους ενοχλούσε η εικόνα και όχι το γεγονός.
Εκτός από το φαγητό για όλους, ποιά άλλη βοήθεια προσφέρει «Ο Άλλος Άνθρωπος»  στον συνάνθρωπό μας;
Όπως είπα και πριν, το φαγητό είναι το μέσο για να αρχίσουμε να μιλάμε μεταξύ μας, δεν έχει σημασία αν μένει κάποιος στον δρόμο ή έχει μια βίλα στην Εκάλη ή στην Γλυφάδα, σημασία έχει να μιλάμε μεταξύ μας .
Πώς οραματίζεστε το μέλλον της Κοινωνικής Κουζίνας;
Να δημιουργηθεί «Κοινωνική Κουζίνα» σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πόλη, σε κάθε νομό, σε κάθε χώρα, να διώξουμε αυτό που μας ποτίζουν καθημερινά με τον φόβο του αγνώστου και με «μέσο το φαγητό» να αρχίσουμε να μιλάμε όλοι οι άνθρωποι μεταξύ μας, ξεχνώντας και ξεπερνώντας της διαφορές μας. Ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα πιάτο ζεστό φαγητό μας φέρνουν όλους πιο κοντά και κάνουν την καθημερινότητα μας πιο όμορφη.
Το βιβλίο αυτό είναι μία συλλογή με 100 από τις καλύτερες συνταγές μας και μπορείτε να βοηθήσετε και εσείς αγοράζοντάς το βιβλίο μέσω Paypal για μόνο 5 Ευρώ σε μορφή pdf. Όλα τα έσοδα αυτού του βιβλίου θα διατεθούν για «Τον Άλλο Άνθρωπο».
Μπορείτε να το αγοράσετε για σας και εάν θέλετε να προσφέρετε περισσότερο, μπορείτε να το στείλετε δώρο σε συγγενείς ή φίλους σας.
Εάν το θέλετε σε άλλη μορφή για να το κατεβάσετε στο κινητό σας, στο Kindle, στο tablet, στο ipad κλπ., μπορείτε να το αγοράσετε απευθείας από το Smashwords, για $10 Η.Π.Α. Επειδή προέκυψε το θέμα, τί γίνεται όταν δεν έχουμε λογαριασμό Paypal ή πιστωτική κάρτα; Μπορούμε να αγοράσουμε το βιβλίο με άλλο τρόπο; Η απάντηση είναι ΝΑΙ. Εάν δεν θέλετε να χρησιμοποιήσετε πιστωτική κάρτα, μπορείτε να προμηθευτείτε μια προπληρωμένη κάρτα (prepaid) από την τράπεζά σας. Εάν πάλι δεν θέλετε ούτε αυτή τη μέθοδο, μπορείτε να κάνετε κατάθεση ΓΙΑ ΟΣΑ ΒΙΒΛΙΑ ΘΕΛΕΤΕ απ' ευθείας στον Τραπεζικό Λογαριασμό του Κωνσταντίνου Πολυχρονόπουλου: ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ στην Τράπεζα EUROBANK 0026.0294.88.0200608548  (IBAN GR 60026 0294 0000 88020 0608548). Το καταθετήριο θα το βγάλετε μια φωτογραφία, στο οποίο θα φαίνονται καθαρά όλα τα στοιχεία, και θα το στείλετε με e-mail στο ivyliac@gmail.com δίνοντας μας το όνομα ή ονόματα και e-mail στα οποία θέλετε να στείλουμε το βιβλίο. Εάν για οποιονδήποτε λόγο καθυστερήσουμε να σας στείλουμε το βιβλίο πέραν των 12 ωρών, παρακαλώ επικοινωνείστε με την κ. Μαριάνα Καβρουλάκη στο e-mail mkavroulakis@gmail.com  ή με την Κα. Χρυσούλα Ματσιαρόκου στο e-mail soula0@hotmail.com. Δείτε τους επί το έργον και απφασίστε εάν αξίζει ή όχι να δώσετε 5 Ευρώ.  
 Σας ευχαριστώ πολύ και να είναι Καλοτάξιδο!

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

Τάρτα δαμάσκηνο σοκολάτα


Λένε ότι τα αντίθετα έλκονται και αυτή η τάρτα, θα μπορούσε να είναι μια απόδειξη, για το πόσο αρμονικό ζευγάρι είναι το δαμάσκηνο με την  σοκολάτα.
Από την μια μεριά, το δαμάσκηνο δημιουργεί ισχυρότερα οστά και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί εύκολα σούπερ τροφή για υγιή και γερά οστά. Αφού περιέχει μέταλλα όπως ο χαλκός, το μαγνήσιο και το σελήνιο, που είναι υπεύθυνα για την ενίσχυση των οστών.
Αλλά αυτό είναι ένα από τα πολλά οφέλη, γιατί ακόμη ανακουφίζει από τις αλλεργίες, θεραπεύει την αναιμία, ανακουφίζει δυσκοιλιότητα και εντερικές διαταραχές, ενισχύει την ενέργεια, βοηθά στην υγιή λειτουργία του νευρικού συστήματος, προωθεί την υγεία της καρδιάς, προωθεί επίσης την αύξηση του σωματικού βάρους σ'αυτούς που το έχουν ανάγκη, ενισχύει την σεξουαλική υγεία, μειώνει επίσης τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου στην κοιλιακή χώρα. Αναλυτικά μπορείτε να διαβάσετε για όλα αυτά εδώ!

Από την άλλη μεριά, η σοκολάτα θεωρείται ως ένα από τα πιο θρεπτικά φυσικά προϊόντα.
Δίνει ενέργεια, χαρίζει ευεξία, είναι τονωτική, ενισχύει την πνευματική διαύγεια και αποτελεί για τον ανθρώπινο οργανισμό πλούσια πηγή ζωτικότητας.
Περιέχει δηλαδή υδατάνθρακες, λίπη και πρωτεΐνη φυτικής προέλευσης, καθώς και μεγάλες ποσότητες καλίου, ασβεστίου, χαλκού, σιδήρου και μαγνησίου.
Επίσης περιέχει μικρές ποσότητες καφεΐνης, που αποτελεί διεγερτικό για το κεντρικό νευρικό σύστημα.
Σοκολάτα-δαμάσκηνο, αχτύπητος συνδυασμός!! Δεν νομίζετε;

Τάρτα δαμάσκηνο σοκολάτα 


Υλικά
Ζύμη
220 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 πρέζα αλάτι
90 γρ. βούτυρο παγωμένο κομμένο σε κύβους
1 αυγό
50 γρ. ζάχαρη άχνη
 Γέμιση
600 γρ. δαμάσκηνα (καθαρισμένα)
100 γρ. ζάχαρη
40 γρ. κόρν φλάουερ
Επικάλυψη
200 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα
4 κουταλιές της σούπας ηλιέλαιο
100 γρ. φουντούκια η αμύγδαλα ασπρισμένα χοντροκομμένα

Δημιουργία
Πλένουμε και στραγγίζουμε τα δαμάσκηνα. Αφαιρούμε τα κουκούτσια και κόβουμε τα δαμάσκηνα σε μικρά κομμάτια.
Ανακατεύουμε με την ζάχαρη και τα αφήνουμε να ξεκουραστούν για 1-2 ώρες.

Στο μπολ του μίξερ κοσκινίζουμε το αλεύρι και προσθέτουμε την ζάχαρη και το αλάτι.
Στη συνέχεια προσθέτουμε το κρύο βούτυρο σε κύβους και το αυγό. Ζυμώνουμε για πολύ λίγο μέχρι τα υλικά να σχηματίσουν μια ζύμη, τυλίγουμε την ζύμη με μεμβράνη και την αφήνουμε να μείνει στο ψυγείο για 1 ώρα.
Προθερμαίνουμε τον φούρνο μας στους 180 βαθμούς. 
Αφαιρούμε την ζύμη από το ψυγείο και την τοποθετούμε ανάμεσα σε δύο λαδόκολες.
Με ένα πλάστη ανοίγουμε την ζύμη σε φύλο, για να χωρέσει σε ένα ταψάκι τάρτας 28 εκατοστών, καλύπτοντας πλήρως το κάτω μέρος και το εσωτερικό τοίχωμα. 
Χρησιμοποιούμε τα δάχτυλά μας, για να πιέσουμε απαλά την ζύμη, ώστε να εφαρμόσει καλά στο ταψί.

Τώρα παίρνουμε το μείγμα δαμάσκηνο-ζάχαρη και αφού ρίξουμε μέσα το κορνφλάουρ ανακατεύουμε πολύ καλά.
Αδειάζουμε την γέμιση μέσα στην ταρτιέρα και ψήνουμε για 35-40 λεπτά.

Εν τω μεταξύ, φτιάχνουμε το γλάσο σοκολάτας. Σε μπεν μαρί λιώνουμε την σοκολάτα με το ηλιέλαιο, ανακατεύοντας να ενσωματωθούν.
Αδειάζουμε το γλάσο σοκολάτας πάνω στην ζεστή γέμιση δαμάσκηνο και σκορπίζουμε στην επιφάνεια τα τεμαχισμένα φουντούκια ή αμύγδαλα. 
Τοποθετούμε την τάρτα στο ψυγείο και την αφήνουμε να κρυώσει εντελώς.

Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2014

Cutney κόκκινης ψητής πιπεριάς και μελιτζάνας


Το Cutney είναι ένα είδος καρυκεύματος, που προέρχεται από την κουζίνα της νότιας Ασίας και γίνεται από ένα μείγμα μπαχαρικών και λαχανικών ή φρούτων.
Το Cutney μπορεί να γίνει με οποιονδήποτε συνδυασμό από λαχανικά, φρούτα, βότανα και μπαχαρικά.
Συνήθως υπάρχει σε δύο μορφές, γλυκό ή καυτερό. Στα συστατικά του προστίθενται, σαν φυσικά συντηρητικά, ξύδι, εσπεριδοειδή, χυμός λεμόνι και άλλα.
Η ζάχαρη και το μέλι προστίθενται  για να δώσουν μια γλυκύτητα στα πιάτα και ως εκ τούτου χρησιμοποιείται περισσότερο σαν σάλτσα παρά σαν καρύκευμα.

Μια τέτοια σάλτσα, συνόδευε πολύ συχνά τα πιάτα μας, κατά την διάρκεια του ταξιδιού μας στην Κροατία και στο Μαυροβούνιο.
Ήταν η ίδια σε όλα τα εστιατόρια που επισκεφθήκαμε κι αυτό μας έκανε να αναρωτηθούμε! Μα τι είναι αυτό;
Τελικά την απάντηση την πήρα, κάνοντας έρευνα σε ένα σούπερ μάρκετ στην Podgorica, την πρωτεύουσα του Μαυροβουνίου, όπου  βρήκα στα ράφια του ένα βαζάκι με αυτή την σάλτσα και φυσικά (δεν χρειάζεται να ρωτήσετε) το αγόρασα.
Από κει και πέρα, όπως καταλαβαίνετε, το βαζάκι πέρασε από ιερά εξέταση, καθότι οι πληροφορίες ήταν στην Κροατική γλώσσα και στην συνέχεια ψάχνοντας από δω κι από κει, συνέθεσα την συνταγή που σας παρουσιάζω σήμερα.
Σ'αυτή έχω προσθέσει μελιτζάνα, αλλά κάλλιστα θα μπορούσε να μπει και μια ώριμη ντομάτα ξεφλουδισμένη χωρίς τους σπόρους ή να προστεθούν άλλα μπαχαρικά, ανάλογα με τις προτιμήσεις μας.
To chutney θα το χρησιμοποιήσουμε σε πολλές συνταγές και θα συνοδεύσουμε με αυτό άπειρα πιάτα.
Τελευταία, μέσα σε διάστημα δυο μηνών, ήδη το έχω χρησιμοποιήσει σε 2-3 συνταγές και συνεχίζω να το χρησιμοποιώ, συνδυάζοντάς το με ψητό κρέας ή με ψάρι ή ακόμη ακόμη με ζυμαρικά και τυριά.
Αυτές οι περίφημες γλυκόξινες μαρμελάδες, προσθέτουν γεύση στο πιάτο μας και συγχρόνως το μεταμορφώνουν σε ένα ιδιαίτερο γεύμα.
Chutney κόκκινης ψητής πιπεριάς και μελιτζάνας



Υλικά
12 κόκκινες πιπεριές (π.χ. Φλωρίνης)
1 μελιτζάνα 350-400 γραμμάρια
50 γρ. καστανή ζάχαρη
4 κουταλιές της σούπας ξύδι μπαλσάμικο
4 κουταλιές της σούπας μηλόξιδο  ή ξύδι από κρασί
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
2 κουταλάκια του γλυκού κόλιανδρο σε σκόνη
1 κουταλάκι του γλυκού τριμμένο τζίτνζερ ή κάρυ
1 κουταλάκι του γλυκού σκόνη κύμινου
1/2 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
Λίγο πιπέρι
{Αν θέλουμε μπορούμε να προσθέσουμε 1 μεγάλη ώριμη ντομάτα ξεφλουδισμένη χωρίς τους σπόρους.}Εγώ δεν έβαλα.

Δημιουργία
Προθερμαίνουμε τον φούρνο μας στο γκρίλ και στους 200 βαθμούς.
Πλένουμε τις πιπεριές και τις στεγνώνουμε. Σε ένα ρηχό ταψί στρώνουμε λαδόκολα, βάζουμε τις πιπεριές και τις ψήνουμε για 20-30 λεπτά περίπου, μέχρι να μαυρίσει η φλούδα τους, προσέχοντας να μην τις κάψουμε.
Όταν ψηθούν τις κλείνουμε σε ένα μπολ με καπάκι. Με αυτό τον τρόπο οι πιπεριές θα μαλακώσουν από τον ατμό τους και θα μπορέσουμε εύκολα να τις ξεφλουδίσουμε.
Το ίδιο κάνουμε και με την μελιτζάνα, τρυπάμε την σάρκα της με ένα μαχαίρι και την ψήνουμε στον φούρνο μέχρι να μαλακώσει.
Ξεφλουδίζουμε τις πιπεριές, την μελιτζάνα και την ντομάτα αν βάλουμε. Για να ξεφλουδίσουμε την ντομάτα, κάνουμε ένα σταυρό στην βάση της και την βουτάμε σε βραστό νερό για λίγα δευτερόλεπτα.
Στις πιπεριές αφαιρούμε τους σπόρους χρησιμοποιώντας ένα μαχαίρι και τις καθαρίζουμε πολύ καλά.

Αφήνουμε τα λαχανικά σε ένα σουρωτήρι να στραγγίσουν.
Στην συνέχεια βάζουμε τα λαχανικά σε ένα μπλέντερ και τα κόβουμε σε μικρά κομμάτια, πατώντας στιγμιαία το κουμπί και φροντίζοντας να μην τα κάνουμε αλοιφή.
Βάζουμε το μείγμα των λαχανικών σε μια κατσαρόλα σε μέτρια φωτιά και τα αφήνουμε να βράσουν. Τότε προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά και τα αφήνουμε να βράσουν για 30-40 λεπτά, ανακατεύοντας συχνά για να μην κολλήσουν.
Όταν το μείγμα μείνει σχεδόν χωρίς υγρά, βγάζουμε μια κουταλιά σε ένα πιατάκι, δοκιμάζουμε την γεύση του κι αν χρειαστεί προσθέτουμε μπαχαρικά, αλάτι ή ότι άλλο μας αρέσει για να βελτιώσουμε την γεύση του, ανάλογα με τις προτιμήσεις μας.
Γενικά, αν τα λαχανικά μας είναι καλά στραγγισμένα, δεν θα μας πάρει πολλή ώρα πάνω στην φωτιά, βέβαια αυτό εξαρτάται και πάλι από το πόσο πυκνό θέλουμε να είναι το chutney.
Προσωπικά μου αρέσει όταν το chutney έχει μια ωραία κρεμώδη υφή.
Όπως είναι ζεστό το chutney, ρίχνουμε σε αποστειρωμένα ζεστά βάζα, κλείνουμε αμέσως και τα γυρίζουμε ανάποδα μέχρι να κρυώσουν.

Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

Muffins Aroniaberry με την Δική μου Αρώνια



 "Ο γιατρός του μέλλοντος, δεν θα δίνει φάρμακα, αλλά θα θεραπεύει και θα προλαμβάνει τις ασθένειες μέσω της διατροφής"
είπε ο Thomas Edison και το κρατάμε αυτό.
Όταν κοιτάτε τώρα την παραπάνω εικόνα, αυτά τα muffins μοιάζουν να περιέχουν βατόμουρο ή μύρτιλλο; έτσι δεν είναι;
Αλλά όχι! Τα φρούτα που δανείζουν αυτά τα έντονα μωβ στίγματα στο μικρό κέικ δεν είναι ούτε βατόμουρο, ούτε μύρτιλλο!
Είναι η μαύρη αρώνια (aronia melanocarpa), που ανήκει στην οικογένεια Rosaceae.
Είναι ένα δημοφιλές φυτό, που προέρχεται από την Ανατολική Βόρεια Αμερική, αλλά είναι αρκετά χρόνια που έχει επεκταθεί και στην Ευρώπη.
Η Αρώνια περιέχει ένα ισχυρό φυσικό μείγμα από αντιοξειδωτικά.
Τα αντιοξειδωτικά είναι σημαντικά για την καταπολέμηση των ελευθέρων ριζών στο σώμα μας, που δημιουργούνται από την καθημερινή ζωή, το άγχος, την ρύπανση του περιβάλλοντος και ακόμη από την άσκηση.
Οι ελεύθερες ρίζες μπορούν να βλάψουν τα κύτταρα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε προβλήματα υγείας.
Η κατανάλωση τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικές ουσίες, όπως η Αρώνια, μπορούν να βοηθήσουν την άμυνα του οργανισμού, ενάντια σε αυτές τις ρίζες.
Τα επίπεδα αντιοξειδωτικών σε τρόφιμα μετρώνται από ένα τεστ που ονομάζεται ORAC(Oxygen Radical Ικανότητα απορρόφησης).
Σύμφωνα με την Wikipedia, η μέτρηση αυτή για την Αρώνια έχει αποδειχθεί, ότι είναι μια από τις υψηλότερες που έχουν καταγραφεί σε ένα φρούτο-16.062 μικρογραμμομόρια Trolox Eq ανά 100 γραμμάρια. Η συνολική περιεκτικότητα σε ανθοκυανίνες, η οποία προσδίδει στην Αρώνια την στυφή γεύση της και συχρόνως δίνει την ισχυρή αντιοξειδωτική της δύναμη, είναι 1480 mg ανά 100 γρ. φρέσκα φρούτα. Ενώ η συγκέντρωση σε προανθοκυανιδίνες είναι 664 mg ανά 100 γρ.φρούτου.
Οι τιμές αυτές, όσο κι αν ακούγεται εντυπωσιακό, είναι από τις υψηλότερες που έχουν μετρηθεί μέχρι σήμερα!
Είμαι όμως σίγουρη ότι,  οι περισσότεροι από σας δεν έχετε ακούσει για το μούρο αρώνια (Aroniaberry) ή chokeberries όπως πολλές φορές συναντάται.
Σε αυτή την περίπτωση, αυτό που θα ήθελα να ξέρετε, είναι ότι προσφέρει απίστευτα υγιεινή διατροφή για τον οργανισμό μας, έχοντας δεδομένα όλα αυτά τα εντυπωσιακά χαρακτηριστικά.
Πέρα απ'ολα αυτά η αρώνια έχει μια θέση στην κουζίνα μας, καθώς χρησιμοποιείται για να φτιάξουμε υπέροχες μαρμελάδες, χυμούς με ανάμειξη και άλλων φρούτων, για λικέρ κι ακόμη ακόμη για παρασκευή κρασιού!
Εδώ θέλω με ιδιαίτερη χαρά να σας ανακοινώσω ότι:
Μεγαλώνω  στο χωράφι μου aronia viking  μελανόκαρπη!!

Τελευταίο κι όχι λιγότερο σημαντικό είναι, ότι υπάρχουν πολλές νόστιμες συνταγές, στις οποίες μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή την πολύτιμη υπερτροφή, όπως τα νόστιμα muffins που σας δίνω τώρα.
Muffins aroniaberry

Υλικά
125 γρ.βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
100 γρ. ζάχαρη
2 μεγάλα αυγά
100 γρ.γάλα
210 γρ.αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 κουταλάκια του γλυκού μπέικιν πάουντερ
2 βανίλιες
100 γρ. φρέσκα μούρα αρώνια ή κατεψυγμένα φρούτα του δάσους

Δημιουργία
Σε ένα μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι, το μπέικιν και τις βανίλιες.
Στο μπολ του μίξερ βάζουμε το βούτυρο και την ζάχαρη και τα κτυπάμε μέχρι να ασπρίσουν.
Προσθέτουμε ένα ένα τα αυγά και συνεχίζουμε το κτύπημα.
Ρίχνουμε στο μπολ το μείγμα του αλευριού εναλλάξ με το γάλα και ανακατεύουμε με το μίξερ μέχρι το μείγμα να γίνει ομοιόμορφο.

Σ'αυτό το αφράτο μείγμα ρίχνουμε την αρώνια και ανακατεύουμε προσεκτικά με μια σπάτουλα.

Ντύνουμε με χαρτάκια μια φόρμα για muffins με 12 θήκες και μοιράζουμε το μείγμα.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 20-25 λεπτά περίπου.


Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2014

Κροατία-Μαυροβούνιο 1-1

Η φετινή καλοκαιρινή εξόρμηση είχε λίγο απ'όλα, λίγο θάλασσα, λίγο βουνό και τι βουνό!! μαύρο!!
Εκδρομή λοιπόν στο Μαυροβούνιο, στην Κροατία και φυσικά περάσαμε  από Βοσνία-Ερζεγοβίνη.
Ένα ωραίο  πρωί πήραμε το αυτοκίνητο, διασχίσαμε όλη την Ελλάδα και περάσαμε στην Αλβανία από τα σύνορα της Κρυσταλοπηγής.
Διανυκτερεύσαμε λίγο έξω από τα Τίρρανα στην περιοχή Βόρα και ξεκουραστήκαμε για να συνεχίσουμε με περισσότερη όρεξη την διαδρομή μας!
Την επόμενη μέρα με ιδιαίτερη χαρά συναντήσαμε τους φίλους μας που έμεναν λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα, κοντά στην πόλη milot.
Εκεί μας φιλοξένησαν με πολύ μεράκι δίπλα στο ποτάμι και μας πρόσφεραν διάφορα μεζεδάκια, τα οποία τελευταία στιγμή πρόλαβα να τα φωτογραφήσω, γιατί έγιναν ανάρπαστα. 
Θραύση έκανε το χωριάτικο κατσικίσιο και βουνίσιο τυρί που βλέπετε πιο κάτω!


Μετά από αυτή την υπέροχα γευστική και συγκινητική συνάντηση, πήραμε το δρόμο για τον τελικό προορισμό μας, που ήταν η παραλιακή πόλη Budva στο Μαυροβούνιο.
Νωρίς το απογευματάκι φθάσαμε στην Τουριστική αυτή πόλη και τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο μας.
Αυτό που θα θυμάμαι από αυτό το παραθαλλάσιο τουριστικό θέρετρο, το οποίο συχνά ονομάζεται Μαϊάμι του Μαυροβουνίου, θα είναι η έντονη νυχτερινή ζωή στην πολύβουη κοσμοπολίτικη παραλία της και φυσικά η ομορφιά της παλιάς πόλης, με τα γραφικά σοκάκια της, που θυμίζει έντονα Μύκονο!








 Η καλύτερη γευστική εμπειρία που είχα σ'αυτή την πόλη ήταν στο παραλιακό εστιατόριο "Porto".
Τα ψητά καλαμαράκια, συνοδευόμενα με ψητά λαχανικά, ήταν από τα νοστιμότερα που έχω δοκιμάσει.
Επίσης τα αχνιστά μύδια, που επίσης παρήγγειλε η παρέα, ήταν σκέτη απόλαυση!

Πολύ αξιόλογη ήταν επίσης και η βόλτα μας στον κόλπο του Κότορ, πόλο έλξης των τουριστών για το μαγευτικό τοπίο του, δεν είναι τυχαίο ότι αποκαλείται το νοτιότερο φιόρδ της Ευρώπης, ενώ στην ουσία δεν είναι φιόρδ.



Αφήνοντας την φασαριόζικη Budva με την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη, κατευθυνθήκαμε στον επόμενο προορισμό μας, το Dubrovnik της Κροατίας, το δημοφιλέστερο τουριστικό κέντρο της Αδριατικής.
Πραγματικά τα μπαρόκ κτίρια που κυριαρχούν στο Ντουμπρόβνικ και μια βόλτα κατά μήκος των αρχαίων τειχών της πόλης, θα σας μαγέψει! 
Αν δε ανεβείτε με το τελεφερίκ ψηλά πάνω από την πόλη, θα θαυμάσετε την ομορφότερη θέα της  και την ατέλειωτη λάμψη της Αδριατικής.








Οι πολλαπλές βόλτες που κάναμε εντός των τειχών της παλιάς πόλης, εύκολα μας οδήγησαν στο νοστιμότερο παγωτατζίδικο του μεγάλου πλακόστρωτου δρόμου.
 Το γεναίο παγωτό χωνάκι μας δρόσισε, αλλά για λίγο ξεγέλασε την πείνα μας.
 Έτσι γρήγορα ψάξαμε και βρήκαμε Το Ragusa 2, όπου χορτάσαμε την πείνα μας και με το παραπάνω!!







Ανεβαίνοντας πιο ψηλά στην ακτογραμμή της Αδριατικής, επόμενη στάση και διαμονή, ήταν στην Μεσαιωνική πόλη Τρογκίρ.
Εδώ, εκτός από τις βόλτες στα στενά δρομάκια της μεσαιωνικής πόλης, στην οποία είχαμε την τύχη να μένουμε εντός των τοιχών, ευχαριστηθήκαμε λαχταριστές Ιταλικές σπεσιαλιτέ!






Φυσικό ήταν, μετά από όλες αυτές τις θερμίδες, να έρθει η ώρα να τις κάψουμε με πολύωρο περπάτημα.
Αυτό το καταφέραμε σε 2 μεγάλα, εντελώς φυσικά, εθνικά πάρκα με λίμνες και καταρράκτες.
Το ένα από αυτά ήταν τo National park Krka  με τους θαυμαστούς καταρράκτες και τις λίμνες. Σε μια από αυτές έχεις την δυνατότητα να κολυμπήσεις και δείτε εδώ τι γινόταν!.     


Το δεύτερο και μεγαλύτερο ήταν το National Park Plitvicka jezera, τοποθετημένο εντελώς φυσικά στην ορεινή ενδοχώρα της Κροατίας.
Εκεί περπατήσαμε 7 ώρες, αλλά δεν καταλάβαμε πως πέρασαν, αυτό που σκέφτηκα; "Σίγουρα έτσι πρέπει να είναι ο παράδεισος!!"
Ενδεικτικά λίγες φωτογραφίες, οι οποίες σίγουρα δεν θα μπορέσουν να αποδώσουν το μέγεθος της φυσικής ομορφιάς.

Με βαριά καρδιά αφήσαμε πίσω μας αυτόν τον επίγειο παράδεισο. Την επόμενη μέρα πήραμε το αυτοκίνητό μας και κατευθυνθήκαμε στον τελευταίο μας σταθμό, την πρωτεύουσα του Μαυροβουνίου Podgorica.
Στη συμβολή των ποταμών Μόρατσα και Ρίβνιτσα η Ποντγκόριτσα είναι πλούσια σε αρχαιολογικά μνημεία, ορθόδοξους ναούς και μοναστήρια.......και πολλά τεράστια ρομπότ να προσθέσω!!

Το ξενοδοχείο Hemera και το εστιατόριο του, το οποίο παρεπιμπτόντως διευθύνεται από Έλληνα, μας χάρισε μερικές γευστικές απολαύσεις ακόμη, έτσι να έχουμε για τον δρόμο!!







 Έτσι με αυτό τον τρόπο, το οδοιπορικό μας αυτό, θα καταγραφεί στις ευχάριστες αναμνήσεις και θα μας ποτίζει σιγά σιγά με το γλυκό κρασί της προσμονής για την επόμενη εξόρμηση!
Καλό φθινόπωρο!